تفاوت تست دیسک و نئو؛ کدام سؤال را می‌خواهیم پاسخ بدهیم؟
وقتی نام چند تست شخصیت را می‌شنویم، اولین سؤال معمولاً این است که کدام بهتر است. اما این سؤال یک بخش مهم را جا می‌اندازد: بهتر برای چه کاری؟ کسی که می‌خواهد شیوه همکاری‌اش را بررسی کند، ممکن است با فردی که دنبال شناخت ویژگی‌های کلی خود است، نیاز یکسانی نداشته باشد. انتخاب ابزار از روشن‌کردن همین تفاوت شروع می‌شود.
دیسک از چه زاویه‌ای نگاه می‌کند؟
دیسک با چهار سبک رفتاری شناخته می‌شود و زبانش برای صحبت درباره ترجیح‌های تعامل و همکاری به کار می‌رود. برای مثال، در یک گفت‌وگو می‌توان بررسی کرد چقدر روی نتیجه، ارتباط، ثبات یا دقت تأکید داریم. مراجعه به صفحه تست دیسک فرصتی برای آشنایی با این مدل است؛ پیش از شروع، خوب است سؤال شخصی‌مان را هم بنویسیم.
نئو چه تفاوتی دارد؟
نئو بر رویکرد پنج عامل شخصیت بنا شده است و ویژگی‌ها را در ابعاد جداگانه بررسی می‌کند. بنابراین، به جای یک عنوان کلی می‌توان تصویری چندبعدی را خواند. صفحه تست نئو محل بررسی توضیحات این ابزار است. شباهت بعضی واژه‌ها در دو مدل به معنی یکسان‌بودن مفهوم و نمره‌گذاری آن‌ها نیست.
قرار نیست از دو گزارش انتظار جمله‌های مشابه داشته باشیم. حتی پرسشی مثل «چرا در بعضی جلسه‌ها ساکتم؟» فقط یک پاسخ احتمالی ندارد. آشنایی با افراد، موضوع بحث، نقش ما و فرصت صحبت‌کردن هم می‌توانند در آن موقعیت مهم باشند. نتیجه آزمون باید کنار این جزئیات خوانده شود.
قبل از انتخاب، سه نکته را بررسی کنیم
اول، هدف را مشخص کنیم. «می‌خواهم خودم را بهتر بشناسم» را به یک سؤال روشن‌تر تبدیل کنیم؛ مثلاً «چه شرایطی کمک می‌کند راحت‌تر نظرم را بیان کنم؟» دوم، توضیحات آزمون و گزارش را بخوانیم. سوم، فکر کنیم بعد از دریافت نتیجه چه استفاده‌ای از آن خواهیم داشت. بدون این قدم‌ها، انجام چند تست ممکن است فقط مجموعه‌ای از عنوان‌ها به ما بدهد.
اگر هنوز ابزار مشخصی انتخاب نکرده‌ایم، می‌توانیم از صفحه تست خودشناسی شروع کنیم. هنگام بررسی هر تست، دانستن هدف، نسخه، شیوه پاسخ‌گویی و محدودیت‌های تفسیر اهمیت دارد. نمره یا عنوان نتیجه نباید جای مشاهده رفتار، سابقه تجربه و گفت‌وگوی دقیق را بگیرد.
دو گزارش را چطور کنار هم بگذاریم؟
به جای تلاش برای تطبیق مستقیم نمره‌ها، نکته‌های هر گزارش را جدا یادداشت کنیم و برایشان مثال پیدا کنیم. ممکن است یکی توجه ما را به شیوه ارتباط جلب کند و دیگری به نحوه پیگیری کارها. سپس یک موقعیت واقعی را انتخاب کنیم و ببینیم این برداشت‌ها کجا به شناخت بهتر آن کمک می‌کنند.
در همگزین می‌توان مسیر خودشناسی را با بررسی موضوع و نیاز آغاز کرد. انتخاب تست، مسابقه پیدا کردن یک پاسخ نهایی درباره شخصیت نیست. ابزار مناسب، برای سؤال مشخص اطلاعات مفیدتری فراهم می‌کند و ما را به مشاهده و گفت‌وگوی دقیق‌تر می‌رساند.
